Çok sevgili bir dostumun yerel düğün formatı üzerine içinden dökülen paragraf ; paylaşmadan edemeyeceğim

“Maymuna dönersin, hele sen, düğün sahibi olarak kapıda durmak zorundasındır misfirleri ağırlamak falan. Hal hatır sormak. Hepsini masa masa dolaşıp hoş geldiniz falan demek. Ve bu esnada bir bakarsın bir anons, gelin ve damatı dansa davet ediyoruz… dans ederler, herkes soluklanma fırsatını yeni bulmuşken ardından ikinci anons, takı takma şölenimiz başlamıştır. Açıkgöz akrabalar fırt diye en önü kaparlar. Bir bakarsın ki 500 metre kuyruk oluşmuş. Dirsek dirseğe kıran kırana rekabet damadın önünde şipşak fotoyla son bulur. Gelini gelin odasına alıp yediemin’e teslm edilir ziynetler altınlar. Bu esnada garsonu çiçekçisi bolca bahşiş beklentisine sahiptir. İlerleyen dakikalar içerisinde tam masana dönüp kıçını o mübarek sandalyeyle yüzleştirecekken, bir bakarsın ki Ankara misket çalmaya başlamış. Bir yandan seni piste davet eden çok yakın akrabaların dayanılmaz talepleri, diğer yandan yeni gelen misafirlerin hayret ifadeleri birbirine çoktan karışmıştır bile. Kolundan bir çekerken diğeri öpmeye çalışmaktadır. Sahnenin ortasına hele damat olarak bir geçtin mi, çevrende bir enerji halkası çeklinde insanlar birikir. Herkes adeta oryantal efsanesidir. Ne hareketler ne kıvrak danslar. Kütük gibi hissedersin kendini ortalarında ve çok yorgunum bir soluklanayım ayol diye kaçar kaçmaz, seni masada Nurettin amca ve hüsniye yengen beklemektedir.onlarla konuşup fotoğraf çektirirsin, gelen garsonlar seni inceden iyi etmek ve hoşnut etmek istemektedirler. Abi varsa bir isteğin hemen getirelim derler ikide bir. Bu tablo gözünün önünde bir film şeridi gibi geçerken diğer taraftan yakınına gelen akrabalar tanıdıklar altınları orana burana sıkıştırmaya çalışır. Çaktırmadan dolarlar cebe sıkışmıştır bile. Çalan müziğe duyarıslaşmışsındır artık, Ankara misket mi çalıyor İzmir efeler mi çalıyor ne çalıyor belli değildir. Her ailenin en iyi oynadığı sanılan biri mutlaka ısrarla sahneye davet edilerek orkestraya onun en iyi oynadığı hava çaldırtılır. O kişi şovunu yapar ama tam oynayamaz nedense. Olmadı bu sefer gibi bir hava oluşur. Orkestraya bok atılır, iyi çalamadı denir”